วันศุกร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2556

ความในใจ

เรื่มรู้สึกว่าตัวเองใช้ชีวิตได้ไร้ค่ามากๆเลยก็ไม่ได้อยากให้ใครมาเข้าใจหรอกนะแต่ถ้าไม่ไ้ด้พูดออกมาบ้างก็คงงุดหงิดจนทดไม่ไหววันนี้มีเพื่อนข้างบ้านเค้าชวนไปทำงานที่โรงหนังก็ไม่รู้หรอกนะว่างานอะไรคงพวกขายตั๋วเก็บกวาดขยะหลังหนังจบอะไรพวกนั้นก็คิดว่าก็ดีเหมือนกันคอมที่บ้านก็ป่วยสภาพใกล้ลงโลงแล้วเปิดเคื่องก็บูสไม่ขึ้นถึงขึ้นก็แฮงจนทำอะไรไม่ได้โน๊ตบุ๊กที่เล่นอยู่ตอนนี้แค่เครื่องร้อนนิดหน่อยก็ดับเองจนดูหนังออนไลน์ไม่ได้แล้วแค่ดูคลิปยูทูปถ้าคลิปยาวเกิน5-6นาทีมันก็โหลดไม่ขึ้นแล้วดูได้แปบๆหยุดโหลดเอาดือๆสรุปง่ายๆหางานพาสทามเก็บเงินชื้อคอมใหม่ดีกว่าแต่อยากทำพวกงานร้านอาหารมากกว่าพวกKFCแม็กรึร้านซูชิอะไรแบบนั้นแต่เวลานี้คงเลือกไม่ได้ละนะเรื่องที่อยากจะคิดตอนนี้ถือเอาไงกับชีวิตอยากตายนะแต่รู้สึกเสียดายเพราะอย่างน้อยก็อยากมีความรักอยากมีแฟนบ้างอะไรบ้างอยากเป็นที่จดจำของใครบางคนตลอดมาค่อนข้ารู้สึกเหงาๆเพราะเป็นคนเพื่อนน้อยตอนประถมจำไม่ได้ว่าเคยมีไหมแต่ตอนม.ต้นมีอยู่2คนถึงงันก็เรียกได้ไม่เต็มปากว่าเพื่อนเรียกอยู่อยู่กลุ่มเดียวกันเพราะสภาพทางสังคมในห้องมากกว่าทำให้จำอยู่ต้องอยู่กลุ่มเดียวกันพวกเดียวกันอะไรแบบนั้นแต่ไม่มากพอจะเป็นเพื่อนขึ้นปวช.ก็มี2คนที่พอจะสนิทด้วยได้ถึงจะเพราะพวกเค้าสงสารก็เถอะที่เห็นดูเหมือนโดดเดียวเอาจริงๆ2คนนั้นก็สนิทเป็นคู่ซี้กันมากๆแต่มีเราแถมไปอีกคนก็แค่นั้นถึงจะเรียกว่าเพื่อนแต่ก็แค่คนที่อยู่ด้วยกันจนเรียนก็แค่นั้นคนที่จะเรียกว่าเพื่อนได้ในชีวิตตั้งแต่เกิดมา...ไม่มีเลยมีก็แค่นั้นรุ้จักเพื่อนร่วมห้องที่อยู่กันแค่3ปีแล้วก็กลายเป็นคนรู้จักเพราะไม่ได้ออกจากบ้านไปไหนนอกจากไปโรงเรียนเพื่อนแถวบ้านก็เลยไม่ค่อยมีที่บอกว่าไม่ค่อยเพราะคิดว่าเคยมีแต่ตอนนี้ไม่มีคนนึงคิดว่าเพื่อนแต่ไม่รู้ว่าเค้าคิด
เหมือนกันไหมแต่ก็ย้ายบ้านไปแล้วไม่รุ้ที่อยู่ใหม้มีไม่เบอร์ติดต่อกลายเป็นคนที่เคยรู้จักกันเท่านั้นอีกคนเป็นเด็กสาวที่เคยชอบนิสัยออกจะทอมบอยผมสาวสีแดงเข้มของเธอนั้นชวนหลงใหลเอามากๆก็คิดอยู่หรอกว่าชอบแต่เหมือนเค้าคนนั้นจะชอบเพื่อนอีกคนที่ว่าย้ายบ้านไปซะมากกว่าเลยถอยห่างออกมาเองหลังคนๆย้ายไปก็คิดว่าเป็นโอกาศอยู่หรอกแต่เธอคนนั้นก็ไม่ได้แค่มีนิสัยทอมบอยแต่เธอเ็นทอมจริงๆที่มีดี้มาติดทั้งหลายคนเพราะลังเข้าม.ต้นซึ่งแน่นอนต้องตัดผมเพราะเธอก็ดูดีเอามากๆในหมู่หญิง
เป็นสาวสปอร์เล่นกีฬาไฮเปอร์ร่าเริงสดใสมาคิดดูตอนนีดีแลล้วละที่ไม่ได้บอกรักเธอไปไม่งันชีวิตเธอคงลำบากไปด้วยแน่ๆกันคนไม่เอาไหนแบบนี้ที่ใช้ชีวิตด้วยการหนีความจริงก็ได้แต่คิดว่าถ้าชั้นเป็นคนที่ดีพร้อมกว่านี้และยังไม่สายจนเกินจะไปคงจะไปหาพร้อมช่อดอกไม้และบอกรักเธอด้วยความจริงใจ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หน้าเว็บ